Il Rubino στο Ιατρικό Διαβαλκανικό Κέντρο

Il Rubino στο Ιατρικό Διαβαλκανικό Κέντρο

Il Rubino στο Ιατρικό Διαβαλκανικό Κέντρο.

Το Il Rubino δε θα το βρείτε σε κανένα οδηγό της Θεσσαλονίκης. Κι αυτό γιατί δεν πρόκειται για ένα τυπικό εστιατόριο αλλά για ένα κόσμημα μέσα σε νοσοκομείο.

Οι λόγοι που με έφεραν στο Διαβαλκανικό ήταν οικογενειακό (τίποτα σοβαρό) και σε κάθε μου επίσκεψη στο νοσοκομείο, το Il Rubino απλά έλαμψε.

Μα, θα μου πείτε, τι κάνεις; Review νοσοκομειακού εστιατορίου;

Ναι και όμως. Το εστιατόριο είναι καταπληκτικό. Πήγα δύο φορές στη σειρά (για δείπνο και γεύμα) για να επιβεβαιώσω ότι δεν ήταν τυχαία η πρώτη άριστη εμπειρία μου.

Η αλήθεια είναι ότι τη δεύτερη φορά μου τα χάλασε λίγο στα ψωμάκια (δενμου ξαναφέρανε το πολύσπορο και την τσιαμπάτα), αλλά μου το ανταμείψανε με ένα κερασμένο ποτήρι κρασί, χωρίς καν να παραπονεθώ.

Αυτό που βρήκα περίεργο μετά και τις δύο επισκκέψεις μου είναι πως δε βρήκα τίποτα που να μη μου άρεσε.

Το εστιατόριο έχει πεντανόστιμο μαγειρευτό φαγητό. Η μαγείρισσα είναι καλλιτέχνης και δίνει ρέστα. Ακόμα και η χωριάτικη σαλάτα ήτανε προσεγμένη με κόκκινη και πράσινη πιπεριά.

Οι μερίδες είναι γενναίες και οι τιμές πολύ φιλικές. Αυτό όμως που κάνει το εστιατόριο τόσο καλό είναι ότι μάλλον όταν ακούμε για εστιατόριο νοσοκομείο περιμένουμε κάτι σαν τραπεζαρία φυλακών. Δε θα μπορούσε η πραγματικότητα να απέχει πιο πολύ από αυτή την εικόνα.

Απαλή μουσική, ελάχιστοι θαμώνες (και αυτοί γιατροί). Τραπέζι στη βεράντα που έχει μόνο τρία τραπέζια και απίστευτη θέα της πόλης, συνδυασμένη με ηλιοβασίλεμα με τον ήλιο να βυθίζεται μέσα στον Θερμαϊκό. Just beautiful.

Κατάλογο δεν είδα καμία από τις δύο φορές. Οι σερβιτόροι Γιώργος και Παναγιώτης με καθοδήγησαν για τα καλά πιάτα της ημέρας.

Για ένα πιάτο κοκκινιστού βοδινού με πουρέ, φρεσκότατη χωριάτικη με κατακόκκινη ντομάτα, κουβέρ με φρεσκοψημένα ιταλικά ψωμάκια και ένα μπουκάλι εμφιαλωμένο νερό, πλήρωσα 15,70 ευρώ. Δε μπορούσα να μην αφήσω τα ρέστα από το 20άρικο ως πουρμπουάρ.

Το εστιατόριο λειτουργεί 13:00 – 21:00 (ναι, δύσκολα προλαβένετε το βραδινό), βρίσκεται στο Διαβαλκανικό από το 2000 που ιδρύθηκε και το νοσοκομείο και έχω την αίσθηση ότι δε δέχεται κρατήσεις. Αλλά σίγουρα δε θα αντιμετωπίσετε κανένα πρόβλημα με το να βρείτε ένα καλό τραπέζι.

Το Il Rubino θα το βρείτε μέσα στο Διαβαλκανικό, απέναντι από το IKEA και το μεγάλο Hondos Center, στο τέρμα των λεωφορείων, πριν το αεροδρόμιο Μακεδονία.

Posted in Εστιατόρια, Θεσσαλονίκη | Leave a comment

TGI Friday’s στη Μαρίνα Φλοίσβου

TGI Fridays στη Μαρίνα Φλοίσβου [via]

TGI Fridays στη Μαρίνα Φλοίσβου

Τρίτη βράδυ.

Πεινάμε πολύ γιατί το μεσημέρι έφαγα μόνο μία πρόχειρη αυτοσχέδια fajita.

Ως γνωστόν, η πείνα δεν ευνοεί τις μακρινές αποστάσεις (κυρίως επειδή οι μακρινές αποστάσεις ευνοούν την πείνα), οπότε θέλαμε κάτι γρήγορο και κοντά μας. Τη λύση έδωσαν τα Friday’s στη Μαρίνα Φλοίσβου, τα οποία έχουν γίνει κάτι σαν την ταβέρνα της γειτονιάς, από τις αρχές του καλοκαιριού που άνοιξαν για πρώτη φορά.

Φαίνεται πως το ίδιο ισχύει όχι μόνο για εμάς αλλά και για άλλους πολλούς άλλους, αφού μετά βίας βρήκαμε τραπέζι, παρόλο που ήμασταν μόνο δύο (πολύ πεινασμένα) άτομα.

Η αλήθεια είναι ότι σε μεγάλο βαθμό, θεωρώ την επίσκεψη στα Friday’s ως ένα είδους παλιμπαιδισμού. Ίσως απλά είναι ένδειξη του ότι εγώ μεγαλώνω και ότι περιτριγυρίζομαι από εικοσάχρονα.

Το κυρίως κα-τη-πα φαγητό (κατεψυγμένο, τηγανοποιημένο, πατατοποιημένο) με κάνει να νιώθω ενοχές μετά. Κάθε φορά πριν πάμε λέω ότι θα πάρω κρέας, ρύζι και σαλάτα, αλλά δε μπορώ με τίποτα να αποφύγω αυτή την παν-νόστιμη πατατογιρλάντα Potato Twisters, την οποία νομίζω ότι δε τη βρίσκεις εύκολα αλλού.

Και ίσως αυτή τη φορά με μια σαλάτα Cobb με Honey Mustard κι ένα Yellow Curry Chicken να επέλεξα υγιεινά, αλλά μετά με περίμενε ένα μεγάλο Death by Chocolate, του οποίου το όνομα τα λέει όλα.

Όμως τελικά ο παράγοντας που με κάνει να πηγαίνω και να ξαναπηγαίνω στα Friday’s είναι άλλος. Τα Friday’s είναι fun restaurants. Με το γρήγορο φαγητό, τη μουσική που γουστάρω και την ποικιλία των cocktails  είναι δύσκολο να μη βρεις κάτι που θα σ’ αρέσει.

Κυρίως όμως, αυτό που βρίσκω πάντα να μ’ αρέσει είναι οι καταπληκτικοί άνθρωποι που δουλεύουν εκεί. Νέοι, εξυπηρετικοί και κάνουν καλά τη δουλειά τους αλλά και το χαβαλέ τους. Είναι δύσκολο να μη σου μεταδώσουν το ευχάριστο κλίμα που έχουν καλλιεργήσει στο μεταξύ τους παιχνίδι.

Το μόνο αρνητικό είναι πως το συγκεκριμένο υποκατάστημα της αλυσίδας δεν προσφέρει πιάτα με fajitas ακόμα…

(3.5/5)

TGI Friday’s, Μαρίνα Φλοίσβου, 17510, Παλαιό Φάληρο. τηλ.: 210 98 53 183. www.fridays.gr


View Εστιατόρια (www.starters.github.backtobuzz.com) in a larger map

Posted in Αμερικανιές | Tagged , , , , | 1 Comment

Διεγείρτε τις αισθήσεις σας στο Akanthus

Μιάς και ανήκουμε σε αυτούς που έλειψαν τον Ιούλιο, ο Αύγουστος μας βρήκε μαζί με άλλους ξεκούραστους διακοπεύσαντες στην Αθήνα. Μια άδεια Αθήνα η οποία ήταν διατεθειμένη να μας προσφέρει την διασκέδαση και την ξεγνοιασιά ενός νησιού «στο πιάτο».

Το βράδυ της Πέμπτης αποφασίσαμε να βγούμε για φαγητό με φιλική παρέα από τον επαγγελματικό χώρο και επιλέξαμε το Akanthus, στο οποίο δεν είχαμε ξαναφάει φέτος.

Το μαγαζί (εστιατόριο και beach bar μαζί) είναι μαγευτικά λιτό. Ο χαμηλός του φωτισμός σε χαλαρώνει και σε αφήνει να απολαύσεις όχι μόνο το φαγητό σου αλλά και το ποτό σου στην ακροθαλασσιά.

Για κρασί επιλέξαμε ένα μπουκάλι Ξεροληθιά λευκό παρόλο που στη συνέχεια φάγαμε κρέας. Η παρέα το προτίμησε λόγω ζέστης και ίσως και λόγω θερμίδων.

Αργήσαμε να παραγγείλουμε καθώς το μαγαζί ήταν άδειο στις εννιά η ώρα που φτάσαμε. Παρόλο που ήταν καθημερινή, ηταν πολύ νωρίς για την πρώτη εβδομάδα μετά το δεκαπενταύγουστο. Κύριο μέλημά μας ήταν να αλληλοεντυπωσιαστούμε από τα vacation spots μας.

Ξεκινήσαμε με μία πεντανόστιμη δροσερή σαλάτα στην οποία πρωταγουνιστούσε η ρόκα, το ρόδι και η παρμεζάνα.

Για ορεκτικά, καθότι αναποφάσιστοι, πήραμε μόνο 5 πιάτα. Δεν είναι πολλά για 4 άτομα, έτσι δεν είναι;

Εκτός από τα σκαλτσούνια με το τυρί που τα ξαναφάγαμε πρόσφατα στην Κρήτη, μας άρεσαν και τα πιτ(σ)άκια αλλά και οι χορταστικές, χωριάτικες, κρατσανιστές, τηγανιτές πατάτες με φρέσκα μυρωδικά.

Σαν κυρίως πιάτα, οι δύο της παρέας επιλέξαμε το ψαρονέφρι με γευστικό τους ταίρι τα μανιτάρια. Τρυφερότατο!

Ο ένας (ο κτήτωρ, που λέγαμε παλιά) προτίμησε το σουβλάκι τριών γεύσεων με συνδυασμό αρωματικού ρυζιού. Δεν άφησε ούτε ξυλάκι.

Και τέλος, ένα κοτόπουλο με πίτες και ανάμεικτα λαχανικά που συνοδεύεται, αλλά δυστυχώς ξεχάσαμε να ρωτήσουμε τον φαγώντα αν του άρεσε.

Για επιδόρπια επιλέξαμε λαχταριστό σουφλέ σοκολάτας με παγωτό. Η καθαρή αίσθηση σοκολάτας έτερψε τις αισθήσεις μας.

Συνολικά, για πέντε ορεκτικά, μία σαλάτα και τέσσερα κυρίως πιάτα, τρία επιδόρπια και δύο φιάλες κρασί, το τραπέζι μας κόστισε 50 ευρώ το άτομο. Αν οι άνδρες της παρέας κάνουν τις δουλειές που συζητούσαν στο τραπέζι, το τραπέζι θα κάνει απόσβεση σε λιγότερο από μια ώρα.

Ήταν μία πολύ όμορφη και χορταστική βραδυά στην παραλιακή…

Χάρτης


View Εστιατόρια (www.starters.github.backtobuzz.com) in a larger map

Posted in Εστιατόρια, Καλοκαιρινά Εστιατόρια | Tagged , , , , | 4 Comments

Μια Kuzina στο Θησείο

Στην ταράτσα του Kuzina με θέα την Ακρόπολη

Στην ταράτσα του Kuzina με θέα την Ακρόπολη

Στο μυαλό μου, το Θησείο είναι συνδυασμένο με τουριστόκοσμο. Λίγο η θέα, λίγο τα αρχαία, λίγο το Μοναστηράκι παραδίπλα.

Κατά συνέπεια, περίμενα πως τα περισσότερα εστιατόρια στην περιοχή θα ήταν κατά κόρον τουριστικά, με τον σερβιτόρο απ’ έξω να εξηγεί το μενού “Feta, souvlaki, mouzaka, pa-pou-tsa-ki. It means little shoe.”

Αυτό που αντίκρυσα ήταν όμως το κάτι άλλο.

Ήδη απ’ έξω, σε κερδίζουν οι λευκές καρέκλες, τις οποίες το Kuzina έκανε το σήμα κατατεθέν του πριν από το Mamacas, το Butcher Shop ή το Acanthus. Στο ισόγειο του μαγαζιού προσωπικά με κέρδισαν τα ράφια με τα άπειρα βαζάκια που έχουν κάτι μέσα να μαρινάρεται, να γίνεται κομπόστα, να αποκτά άρωμα και να αλλάζει γεύση.

Όμως, το καλύτερο σημείο του μαγαζιού είναι βεβαίως η ταράτσα, όπου η maitress Αλεξάνδρα λύνει και δένει. Μας έβαλε να καθίσουμε σε ένα καλό τραπέζι με θέα το Ερέχθειο, το βράχο και το φωταγωγημένο ναό του Ηφαίστου σε απόσταση αναπνοής.

Με συνοδεία απαλής μουσικής επιλέξαμε κυρίως κρεατικά πιάτα από το μενού του Άρη Τσανακλίδη, παρόλο που η μαιτρ μας δήλωσε πως το αγαπημένο της πιάτο είναι ο κιτρινόπτερος τόνος με θυμάρι και βότανα. Επειδή όμως είχαμε φάει αρκετό ψάρι τις προηγούμενες ημέρες, θέλαμε να δοκιμάσουμε το κρέας.

Η δική μας επιλογή ήταν φρεσκαδούρα για σαλάτα, σουτζουκάκια με πίτες για ορεκτικό, φουρνιστό χοιρινό και prime beef για κυρίως. Και επειδή είμαι λάτρης του ροζέ κρασιού, πήραμε ένα 14-18h.

Η σαλάτα ήταν υπέροχη, αλλά τα σουτζουκάκια ήταν αυτά που έκλεψαν την παράσταση. Μακάρι να είχαμε μείνει στα ορεκτικά και να πέρναμε κι άλλα τόσα. Επειδή είχαμε ήδη φάει αργά για μεσημέρι, δεν το κατάφερα όλο το prime beef (η μερίδα είναι τεράστια). Το φουρνιστό χοιρινό ήταν εξαίσιο, αλλά χρειαζόταν για συνοδευτικό μια πατατούλα.

Για επιδόρπιο πήραμε μια Pavlova κι ένα Μπαβαρουά, τα οποία ήταν περισσότερο για να αλλάξουμε γεύση από την κρεατίλα, λίγο πριν τελειώσουμε το κρασί χαζεύοντας την υπέροχη θέα.

Για περισσότερες πληροφορίες, περιηγηθείτε στο website του Kuzina.

Αδριανού 9, Θησείο, τηλ. 210 3240133, www.kuzina.gr


View Εστιατόρια (www.starters.github.backtobuzz.com) in a larger map

Posted in Εστιατόρια, Καλοκαιρινά Εστιατόρια | Tagged , , | 2 Comments