Κάπου Κάπου, κάπου στην Καλλιθέα

Κάπου - Κάπου

Κάπου - Κάπου (δεν έχει έρθει ακόμα η φέτα)

Παρασκευή με γενέθλια και επαγγελματικά νέα που έπρεπε να γιορταστούν.

Και οι δύο μας, κομμάτια. Δουλειές με διαφορετικό ωράριο και νέες αρμοδιότητες για τον καθένα μας, πολλά πράγματα στο κεφάλι μας. Σχεδόν θα έλεγε κανείς ότι ξεκλέψαμε το χρόνο που χρειαζόμασταν για φαγητό.

Σε αντίθεση με άλλες φορές που είχαμε άπλετο χρόνο, παραγγέλναμε και δεύτερο μπουκάλι κρασί και κάναμε χαβαλέ με τους σερβιτόρους, αυτή τη φορά έπρεπε και οι δυο να ετοιμαστούμε για δουλειά άμεσα, οπότε το ρομαντικό δείπνο διήρκησε μόλις ένα μισάωρο.

Χωρίς κυρίως πιάτα, χωρίς κρασί ή αναψυκτικό και μόνο με 5 κρύα ορεκτικά και 1 ζεστό, φάγαμε λιτά, απέριττα και πεντανόστιμα στο Κάπου Κάπου στην Καλλιθέα. Στο συγκεκριμένο εστιατόριο πήγαινα από μικρός και ο χώρος μου ξυπνάει οικογενειακές αναμνήσεις.

Παρόλα τα χρόνια όμως, ποτέ δεν καταφέρνω να θυμηθώ πώς λένε το δρόμο του μαγαζιού, παρόλο που το έχω προτείνει ουκ ολίγες φορές σε φίλους και γνωστούς. Και πάντα, αυτά που τους λέω είναι ότι είναι σε ένα δρόμο κάθετο στη Θησέως, στην Πυροσβεστική… εκεί μωρέ ξέρεις, στο βενζινάδικο στρίψε!

Αν και γειτονιά, το parking είναι παιχνιδάκι.

Πήγαμε για φαγητό στις 8 γιατί αυτά κάνει ο συνδυασμός ξενυχτιού, δουλειάς και πείνας μαζί, και φυσικά είχαμε το μαγαζί όλο δικό μας.

Αμέσως ήρθε ο δίσκος με τα κρύα ορεκτικά, από τον οποίο πήραμε παντζαροσαλάτα, πεστροφοσαλάτα, ντολμαδάκια, πατατοσάλατα και μαύρα φασόλια.

Τα ντολμαδάκια με γιαούρτι είναι κλασικό πιάτο και δε χρήζει περαιτέρω εξηγήσεων.

Η Παντζαροσαλάτα με το γιαούρτι είναι από τα πολύ αγαπημένα μου πιάτα και το παίρνω σχεδόν πάντα. Δε θα με χάλαγε αν είχε κάτι ακόμα στο πιάτο, όπως ας πούμε καρύδια τα οποία θα ήταν η πιο εύκολη λύση για μια ακόμη γεύση, αν και προσωπικά μου αρέσει να τρώω παντζάρια ακόμα και σκέτα με λεμόνι.

Η σαλάτα με την πέστροφα, το καρότο και τα διάφορα άλλα άλλα συστατικά δεν ήταν η αγαπημένη μου αλλά άρεσε στην Κωνσταντίνα. Περίμενα ότι θα άφηνε μια ψαρίλα στη γεύση, την οποία τελικά την απέφυγε.

Όσο για την πατατοσαλάτα ήταν ιδιαίτερα καλή, νομίζω η δεύτερη καλύτερη που έχω φάει στην Αθήνα, αλλά όχι τόσο μυστήρια όσο αυτή που είχα φάει στην Κανέλλα στο Γκάζι, η οποία απλά τα σπάει.

Τα φασόλια με ψιλοκομμένη ντομάτα έδιναν αναζωογονητικά ουδέτερη γεύση που χρειαζόταν για να ταιριάξουν οι άλλες γεύσεις μεταξύ τους.

Το μόνο ζεστό που παραγγείλαμε από τον κατάλογο και δεν πήραμε από το δίσκο ήταν η φέτα με μέλι σε πίτα, ένα πιάτο το οποίο δεν αφήνει τίποτα όρθιο, αν και ξέρω ότι και η πασταρμαδόπιτά του έχει αφήσει εποχή στους λάτρες του είδους.

Στα τριάντα λεπτά είχαμε πληρώσει τα €29,50 και είχαμε φύγει.

(3.5/5)

Κάπου Κάπου, Λυσικράτους 143, Καλλιθέα, τηλ.: 210 9480657.


View Εστιατόρια (www.starters.github.backtobuzz.com) in a larger map

Ψηφίστε για το πόσο σας άρεσε ή συμφωνείτε με την ανάρτηση (όχι το πόσο σας αρέσει το εστιατόριο):

This entry was posted in Μεζεδοπωλεία and tagged , . Bookmark the permalink.

2 Responses to Κάπου Κάπου, κάπου στην Καλλιθέα

  1. tromaktiko says:

    Heya i?m for the first time here. I came across this board and I find It truly helpful & it helped me out much. I hope to provide one thing again and help others such as you helped me.

  2. Constantina says:

    Όπως ακριβώς το είπες και οι δυο μας κομμάτια.
    Back to reality.
    πολλά φιλιά!

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *